Cieszymy się, że nasza strona Cię zainteresowała.
Tego, kim jesteśmy, nie możemy określić za pomocą nazwy jakiegoś wyznania czy stowarzyszenia religijnego, bo też co innego nas łączy. Stąd chcielibyśmy się krótko przedstawić…
Jesteśmy chrześcijanami, osobami o różnym wieku, zawodach, narodowości i doświadczeniach życiowych, których pragnieniem jest traktować życie z Bogiem na poważnie.
W Ewangelii Łukasza 15,11-24 znajduje się taka przypowieść:
„[Jezus] powiedział też: Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: Ojcze, daj mi część majątku, która na mnie przypada. Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swój majątek, żyjąc rozrzutnie. A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola, żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał. Wtedy zastanowił się i rzekł: Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mnie choćby jednym z najemników”. Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca. A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem”. Lecz ojciec rzekł do swoich sług: Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi. Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i weselić się, ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się. I zaczęli się weselić.”
Wybraliśmy tę przypowieść, ponieważ opisuje nasze własne życie. Każdy z nas żył egoistycznie i samowolnie, aż powodowani różnymi przyczynami zaczęliśmy się zastanawiać: „po co ja w sumie żyję?”, „co ma prawdziwy sens?”, „co z tego wszystkiego pozostanie?”, „jak mogę znaleźć przebaczenie?”, „gdzie szukać prawdy i rzeczywistych odpowiedzi?”, … Te pytania popychały nas do poszukiwań. Tak wszyscy najróżniejszymi drogami dotarliśmy do Jezusa – by u Niego znaleźć odpowiedzi na nasze pytania. Teraz żyjemy z Nim i jesteśmy bardzo wdzięczni za to życie.
Chcemy na poważnie podchodzić do Jezusa i Jego słów. Dla nas życie z Nim to nie hobby czy przejęty po rodzicach obowiązek religijny. Nie chcemy też kompensować naszych złych uczynków umartwieniem religijnym (co tak i tak jest niemożliwe). Z wdzięczności za sens życia, przebaczenie i głęboki pokój, które mamy od Niego, chcemy iść drogą codziennej, szczerej służby Bogu, tak jak ją apostoł Paweł opisał w Liście do Rzymian 12,1-2:
„A zatem proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną, jako wyraz waszej rozumnej służby Bożej. Nie bierzcie więc wzoru z tego świata, lecz przemieniajcie się przez odnawianie umysłu, abyście umieli rozpoznać, jaka jest wola Boża: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskonałe.”
Jezus dał nam Nowe Przykazanie:
„Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali.” (Ew. Jana 13,34-35)
Za tymi słowami stoi głęboka treść. Jezus okazał nam swoją miłość przez to, że bez reszty poświęcił się, byśmy mogli znaleźć drogę do Boga. To pełne miłości poświęcenie postawił swoim uczniom za przykład, który mieli naśladować. Dziś tak samo dotyczy to każdego, kto chce być Jego uczniem, czyli chrześcijaninem.
Apostoł Jan napisał w swoim pierwszym liście:
„Po tym poznaliśmy miłość, że On oddał za nas życie swoje. My także winniśmy oddać życie za braci.” (1 Jana 3,16)
To poświęcenie chcemy wcielać w życie na co dzień. Z tego powodu nie jesteśmy po prostu kręgiem biblijnym. Nie ma u nas wykładów czy cotygodniowych spotkań. Zamiast tego chcemy pomagać sobie nawzajem, na ile możemy, iść wąską drogą, o której mówił Jezus (Ew. Mateusza 7,13-14) i prowadzić czyste życie na tym świecie. Zbieramy się tak często, jak możliwe, aby czytać Pismo Święte i zastanawiać się nad nim. Dzięki temu wspólnie coraz głebiej poznajemy Boga, Jego wolę i miarę. Tak przygotowujemy się na codzienne życie, żebyśmy w szkole czy w pracy tak postępowali, by każdy widział, że to Jezus jest naszym Panem i to On kieruje nami, a nie współczesne trendy czy oczekiwania innych. Nierzadko trudno być rybą, która płynie pod prąd. Wspólnota i osobiste rozmowy z tymi, którzy też zdecydowali się iść wąską drogą, wzmacniają i bardzo zachęcają nas do wytrwania w wierności Bogu.
Chętnie dzielimy się tymi dobrymi doświadczeniami z innymi. Dlatego zapraszamy też Ciebie, żeby się nawzajem poznać.
W czasach, w których ludzie siedzą godzinami przed komputerem niepostrzeżenie samotniejąc, budowanie z innymi szczerych i głebokich relacji opartych na miłości do Boga i prawdy uważamy za szczególnie ważne.
Nie wiemy, kim jesteś. Może w ogóle nie wierzysz w Boga albo wątpisz. Może nie jesteś pewien, w co lub komu wierzyć. A może jesteś człowiekiem wierzącym, który szuka wspólnoty z chrześcijanami lub interesuje się tym, jak inni przekładają wiarę na życie. A może…
Jakkolwiek to wygląda – jesteśmy otwarci na wszystkich, którzy u Boga pragną znaleźć szczere odpowiedzi na szczere pytania.
Szukajcie Pana, gdy się pozwala znaleźć, wzywajcie Go, dopóki jest blisko! Niechaj bezbożny porzuci swą drogę i człowiek nieprawy swoje knowania. Niech się nawróci do Pana, a Ten się nad nim zmiłuje, i do Boga naszego, gdyż hojny jest w przebaczaniu. (Izajasza 55,6-7)
I kto odczuwa pragnienie, niech przyjdzie, kto chce, niech wody życia darmo zaczerpnie. (Apokalipsa 22,7)
Pod spodem jest pole na komentarz, za pośrednictwem którego możesz się z nami skontaktować. Nie zdziw się, że po wpisaniu komentarza zobaczysz jego tekst załączony na dole tej strony – jest widoczny jedynie dla Ciebie (i dla nas).
Napisz do nas
mit Gott leben 